زينة العاصم٢

عاصم بصلها بستغراب : مالك في ايه وشك اصفر كدا ليه النهارده زينة بصتله : مفيش باين داخله علي دور برد عاصم قرب منها وحاوط وشها بإيده بقلق : جسمك مش سخن يعني حاسه بإيه كدا ؟ زينة بعدت بهدوء : مفيش يعاصم انا كويسه متقلقش عاصم شدها ليه تاني بستغراب : انتي بتبعدي عني ليه ” زينة بصتله شويه وعيطت جامد ” عاصم ح\ضنها بقوه وحنان : مالك يا زينة بتعيطي ليه ؟

زينة بوج\\ع : انا فكرت لما اتجوز هرتاح يا عاصم فكرت ان هعيش معاك في سعاده ، لقيتني بتوج\\ع اكتر وبتعب اكتر وانت مش قادر تتقبلني ف لو عايز تطلقني يا عاصم طلقني وارتاح مني عاصم كلامها زعله جدا فح\ضنها اكتر : حقك عليا مليون مره علشان حسستك كدا انا اسف ليكي يا زينة بس حقيقي انا خايف عليكي زينة بصتله بلهفه : خايف عليا من ايه يا عاصم انا بحبك … بمو*ت فيك مستعده اكمل حياتي معاك وكفايه عليا ان ابصلك بس تراضيني بكلمه بلاش تحسسني احساس اني حمل عليك يعاصم بلاش احساس اني مش مرغوب فيا دا

عاصم بصلها بتشتت : انا كبير عليكي يا زينة قكري في سني ؟ زينة قربت منه وباسته : بس انا بحبك عاصم ابتسملها : انتي لسه صغيره لما تكبري هتفهمي وهتندمي زينة باسته تاني بحب : عمري ما اندم علي حبك انت كياني يا عاصم عاصم اتنهد براحه وح\ضنها : كلامك دا متقالش من اول يوم جواز ليه يا زينة كنت محتاج احس بالحب دا علشان متشتتش كدا زينة ح\ضنته بقوه : هفضل كل دقيقه اقولك ان بحبك ومش ندمانه علي حبك مش طالبه منك حاجه غير انك تعاملني كويس وبس

عاصم بصلها : بس انا طالب ؟ زينة بستغراب : طالب ايه ؟ عاصم : نعيش حياة زوجيه طبيعيه يتبع…♥️♥️ الحلقة الحادية عشر ” زينة ابتسمت اوي ولسه هترد جرس البيت رن ” زينة وقفت بعتذار : ثواني هفتح واجيلك عاصم مسك اديها بلهفه : سيبك من كل حاجه امي هتفتح رودي علي سؤالي ؟ رواية عربية زينة بصتله بخجل ولسه هترد سمعت صويت نجوي من برا : الحق مامتي بتصوت برااا يا عاصم ” وطلعت جري علي برا ”

عاصم لبس هدومه بحسره : تلاته بالله العظيم جوازه مبصوص فيها من الصغير قبل الكبير ” اتنهد وقام طلع علي برا ” نجوي قعدت علي الكنبه ودموعها نازله : انا ابني يبقي رد سجون دا انا عمري ما ربيته علي حاجه حرام مرفت قعدت جنبها تطبطب عليها : اهدي بس يا نجوي سج\ن ايه اللي مسعد فيه جيبتي الكلام دا منين بس عاصم بهدوء : كلام امي نجوي صح مسعد اتمسك ليلة امبارح ببودرا وسلاح