أحبب راعية غنم ل اسماء خالد ج١
كانت نور جالسه تطعم مهرتها وتمرر يدها على ظهرها
اتت ياسمين ولم تعيرها نور اهتمام
احتضنتها ياسمين :خلاص يا نور متزعليش بقى ما انتى كنتى مع عم جابر
نور :يعنى تخرجوا من غيرى ومش عايزانى ازعل
ياسمين :كنا هنقولك ازاى يعنى وبعدين دى ولا تعتبر خروجة
نور :ليه يعنى
ياسمين :رايح يقولى هخرجك وانا بحسب خروجة يعنى زى باقى الخروجات الاقيه يودينى يأكلنى ايس كريم وجينا تانى
كان هاين عليا اضربه
اتى ياسين وضامم ساعديه :بقى دى جزاتى يعنى لما شوفتك متضايقة وقولت اخرجك هو انا مبتشكرش ليه حتى كمان البت اللى ..ثم صمت عندما علم ما تفوه به
نور بنصف عين :ايوه بت مين دى
استدار ليرحل :لا مفيش حاجة
تشبثت به ياسمين :لا تعالى وقولنا بت مين
قص لهم ما حدث فى الصباح مع تلك الفتاة
نور :حرام عليك يا ياسين ليه تكسفها كده
ياسين بضحك :بتقول على المهرة صوتت ..عيزانى اعمل ايه يعنى ..من غير ما اقصد ضحكت
ياسمين :بس بردو مكنش المفروض تخوفها
ياسين :مهى اللى غلطت بدل ما تشكرنى
نور : طيب يلا هنفضل قاعدين هنا كتير
_________
فى فيلا الحسينى
ما ان دلفوا الفيلا حتى ذهبوا الى غرفهم ليستريحوا
كان ادهم جالس فى غرفته يتذكر تلك الفتاة راعية الغنم وهى تنظر اليه بحده وتلوح بيدها انه مجنون
ادهم يحدث بنفسه :انا ازاى سكت للبت دى انا تعمل عليا مجنون انا مجنون كنت المفروض انزل من العربية عشان اعرفها ازاى تقول عليا مجنون ..محدش يجرؤ انه يشاور بس عليا
اشوفك بس
___________
.فى اليوم التالى وقت الظهيرة
كان الجد على فى المزرعة ومعه نور
على موجها كلامه لنور :نور روحى اقعدى هناك تحت الشجرة عشان الشمس حامية اوى النهاردة
نور :انت رايح فين
على :الدكتور جه عشان البقرة هتولد
نور بترجى لجدها :اشوفها بالله عليك ياجدو
على :مش هينفع يانور اسمعى الكلام..لما تولد هبقى اخليكى تشوفيها ..يلا روحى بقى اقعدى
انصاعت نور لكلام جدها وذهبت لتجلس تحت الشجرة .
===++=======
فى فيلا الحسينى
نيفين متفاجأة بوجود احمد :ايه ده انت مروحتش الشركة النهاردة
احمد وهو ممسك بالجريدة :لا
نيفين:ليه مروحتش
احمد انزل الجريدة قليلا ونظر اليها :هو تحقيق ..عادى تعبان ياستى وقعدت فيها حاجة
اتت ايسل وجلست بجانب والدها
احمد:كل ده نوم يا حبيبتى
ايسل:جسمى اتكسر من قعدتى فى العربية
احمد :انتى اللى شبطتى بس ايه رأيك فى المنصورة
ايسل:هو انا اتحركت من العربية يا بابا
اتى ادهم وسمع ما قالت
ادهم :بطلى لماضة
ايسل بأبتسامة:لا بجد كانت جميلة انا شوفت مناظر حلوة اوى
نيفين :انت هتروح الشغل يا ادهم
ادهم وهو يجلس على احدى الكراسى:لا انا هريح النهاردة
نيفين:اومال مين هياخد باله من الشغل
زفر احمد وتمتم ببعض الكلمات وهو يضع الجريدة امام وجهه
سمعته ايسل فضحكت
التفتت اليها نيفين بحدة :انتى بتضحكى على ايه
ايسل وهى تكتم ضحكتها :مفيش يا ماما
نيفين:انتى مش عارفة ان الضحك من غير سبب قلة ادب
احمد من وراء الجريدة قال بصوت خافت :اتهدى بقى يا شيخة
ما ان سمعته ايسل حتى انفجرت من الضحك
نيفين بعصبية :يووووه انتى قليلة الادب
وتركتهم وذهبت
