أحببت راعيه غنم ج٢

لم تشعر بنفسها الا بيد والدتها التى هوت على وجهها
وضعت الين يدها على وجهها بصدمة
ثم نظرت الى والدتها نظرة يختلط فيها العتاب واللوم والكره
جلست الين على الارض وهى تشعر انها فى حلم بل كابوس
لا يريد ان ينتهى
شاكيرا بصرامة :احترمى نفسك وانتى بتكلمينى ..انتى نسيتى نفسك ..هى دى التربية اللى ربتهالك
عجبك او مش عجبك هانى جوزى والموضوع منتهى
نظرت الى والدتها بعيون تائهة ..
هل هذه والدتها ام من
هانى وهو يسحب يد والدتها :متعصبيش نفسك يا حبيبتى
ثم تركوها وذهبوا
باااااااك
ما ان انتهت حتى انخرطت فى بكاء مرير
ظلت مى تواسيها قرابة نصف ساعة حتى هدأت قليلا
الين بصوت مبوح :عارفة يا مى انا دلوقتى فلا بقيت وحيدة
وماليش حد …بابا الله يرحمه هو كان كل حاجة فى الدنيا ..
ليه سابنى …استغفر الله العظيم
مى بعتاب :اخص عليكى يا الين طيب انا روحت فين …وادهم
الين بسخرية :ادهم ايه يا مى انا خلاص هفسخ خطوبتى
مى :ايه تفسخيها انتى اتجننتى
الين :ده انا هبقى اتجننت فعلا لو فضلت معاه
ادهم مبيحبنيش حتى انا كمان مبحبهوش ولا عمرى حبيته
حتى الشخص الوحيد اللى حبيته …اكتشفت انى بحبه فى الوقت الغلط
مى :مين ده اللى حبتيه
الين وهى تنظر الى الا شئ :كريم يا مى صاحب ادهم
مى :مش معقول ..وده حبيتيه امتى
الين :مش مهم حبيته امتى مش هيفيد بحاجة خلاص دلوقتى
مى وهى تربت على يد الين :طيب هتعملى ايه دلوقتى
الين بعزم :انا هسافر على اول طيارة لالمانيا يا مى
ُُ

البارت ال 22

فى الشركة الحسينى
طلب ادهم من نادين سكرتيرة مكتبه
ان تحضر له فنجان من القهوة
نادين :تؤمرنى بحاجة تانى يا فندم
ادهم وهو ينظر فى الورق :اه ابعتيلى استاذ عمر حالا
ما هى الا عدة دقائق وكان عمر جالس امامه
عمر :كنت عايزنى فى ايه
ادهم :عايزك تراجعلى على كل ورق مناقصة ….
عمر بجدية :ماشى ..بس انا كنت راجعته قبل ما اسافر
ادهم:معلش راجعه تانى ..انا عايزها ترسى علينا
المناقصة دى فاهم
عمر :خلاص متقلقش ..عايز حاجة تانى
ادهم :لا روح انت
بعد ان ذهب عمر ..رن هاتف ادهم..اخرجه من جيب بنطاله
لينظر الى الشاشة بتعجب ..فضغط على زر الرد
ادهم :ايوه يا الين..فى حاجة ولا ايه
الين :ادهم انا عايزة اتكلم معاك ضرورى
ادهم :معلش يا الين بس انا دلوقتى فى الشركة
الين بحزم :ادهم انا مش هاخد من وقتك كتير ..بس ضرورى النهاردة
ادهم :طب لو ينفع تيجى تعالى دلوقتى الشركة
الين :حاضر نص ساعة وهكون عندك
_______
جالسة تشاهد التلفيزيون بملل
وياسمين جالسة بجانبها تأكل من طبق المكسرات
فأردفت ياسمين بضيق :نور ارسيلك بقى على قناة حولتينى
نور :مفيش حاجة جديدة ..ثم قالت بضيق :انا زهقانة مش متعودة اقعد كده ..
ياسمين :معلش بقى هنا مش المنصورة..هناك كنتى طول النهار بتبقى بره بألين او مع عم جابر
نور :تصدقى وحشتنى الين
ياسمين :هى لحقت ده احنا لسه جايين النهاردة
نور :ولو بردو وحشتنى .. انا مش متعودة على الحبسة كده والقعدة دى هناك احلى بكتير على الاقل بخرج كل شوية
وكفاية شكل الخضره اللى حوالينا
ياسمين:الايام هتعدى بسرعة ونروح تانى
نور :طب انا عاريزة اخرج دلوقتى
ياسمين :يعنى اعملك ايه ما تخرجى ..وهو انا مسكاكى
نور :متبقيش رخمة ..قومى اخرجى معايا
ياسمين :انتى مبتحسيش يا نور …احنا لسه راجعين من شوية
من المنصورة ..وانتى تقوليلى عايزة اخرج
نظرت اليها بضيق ..ثم لفت انتباهها ياسين وهو مرتدى ملابسه الرياضية ومستعد للرحيل
نور بأبتسامة :ياسين انت رايح فين
ياسين :رايح النادى ..عندك مانع
نور بترجى :خدنى معاك ..عشان خاطرى يا ياسين انا زهقانة
ياسين بجدية :انتى لحقتى ..وبعدين اخدك فين انا رايح مع اصحابى انتى تيجى بقى تقعدى فين
ياسمين بسخرية :ميجراش حاجة خدها معاك وقعدها بعيد
ضربتها نور :ياسمين ممكن تسكتى
ياسين :طب انا هخرج النهاردة ..وبكرة هبقى اخرجك ياستى
تمام كده
نور :مش قدامى حل غير انى اوافق