هوس عشق١

رجعت نيره بليل وبقيت عماله تهبد ف الهدوم
-الفستااان فييين
قالت الخدامه بخوف – والله يهانم معرف
-مين الى علقهم
كانت لسا هتنطق جه أسر وقال – امشي
قالت نيره – تمشي فين انا اتسر\\قت
بصلها من صوتها فسكتت مشيت الخدامه
قاال أسر- رجعتى امتى
– من بدرى
– هسالك تانى رجعتى امتى
اتوترت وشافت أمها على الباب، قالت
– ف حاجه يا أسر يابنى
– مش عايز صوت، أنا بسالها
قالت نيره -لسا راجعه
-واومبارح واول امبارح
اندهشت منه قالت – كنت فى بارتي
-صحابك متعودين يعملو البارتي فى النايت
خافت منه وكان عارف كل تحركاتها ومعاد رجوعها برغم انه مبيكنش ف البيت
قال أسر- متعوده ترجعى الصبح و\\\فاكره انى نايم ع ودانى
قالت بسرعه – هى مره واحده والله وماما
قرب منها خافت فاتن وكانت هتتكلم بصلها فسكتت
قال أسر- لو الموضوع اتكرر مش هتلاقى الهدوء ده يا نيره
– انا معملتش جاجه غلط

– اكيد معملتش حاجه لانك لو غلطتى مش هيكون ده ردى… اوعى لنفسك انتى مش ولد عشان تاخدى كامل حريتك ومخفش عليكى
سكتت بضيق بس حركت رأسها بتفهم
لسا هيمشي وقف ولف قال – الفستان بتاعك انا خدته
قالت فاتن – خدته لمين؟!!
قال أسر- جبيلك غيره
قالت نيره – مكنش فى منه غير قطعه واحده وانت عارف ده
– قولتلك جيبى غيره
مدت ايدها وقالت – الفيزا
تنهد بضيق لانه عارف لما بيديها الفيزا بتشتري المحل كله
– مش قولت اجيب غيره
ادهالها فرحت وقالت – لو عوزت فستان لصحبتك تانى خد قصاد الفيزا
مهتمش بكلامها ومشي قالت فاتن -صحبته؟!
قالت نيره- اكيد مش خده لنفسه

كانت ليلى خايفه ومش ع بعضها يومين كاملين خايفه يحصل حاجه او أمها تعرف بموضوع الفستان
كانت مستغربه ان نيره معرفتش حاجه بس حسيت ان أسر أتدخل.. مكنتش مصدقه ان فستان زى ده بقا بتاعتا هى بس
– ليلى تعالى هنا
– نعم يبابا
– ابن عمتك متقدملك تانى
غضبت وقالت – انا رفضا من زمان يبابا
-لى، ابن اختى ماله ده صنايعي وبيكسب
قالت صفاء- الواد شريكى
كانت عايزه تقولهم على الى حاول يعمله بس سكتت
– لا يبابا مش عايزاه.. قولتلك مبجبوش
قال مصطفى-حي اى وهبل اى.. أنا حبيت امك بعد الجواز
– بس طنت متقبلها ومعجب بيها أما سمير… اخويا مش هيكون غير كده
قال مصطفى – انتى حره انا قولت اعرفك ممكن تكونى غيرت رايك
مشي وسابها قعدت بضيق بتبص فى الشباك لقت عربيه بتخرج من الجراش وكانت لأسر فهى عارفه عربيته جيدا نظر ناحية البدروم استخبت علطول قبل أما يشوف
رجعت بصيت لقته مشي