روايه للكاتبه هدير بدر الجزء الاول
ياسين : احم يالا
خديجه : يالا
ياسين وخديجه راحوا عند ايسل
ابو ايسل : اهلا يا ياسين يابني
ياسين: اهلا بيك ياعمي
حضرتك عارف انا جاى ليه .
ابو ايسل : ايوا يابني بس عايز اعرف هاطلق مراتك والا لا
ياسين بص لخديجة: ايوا كمان شهرين
ابو ايسل : ماشي حلو اوى
ايسل طلعت وكانت لابسه فستان عند الركبه ومسيبه شعرها ياسين علطول بيشوفها كدة بس المره دى كان مخنوق
ياسين: ايه اللى لبساه دا
ايسل : دا لبسي وانت عارف
ياسين حاول يهدي
وبعدين قروا الفاتحه
ايسل : بقولك اى ياخديجه م,,اتقومى تساعدى ماما كدا كدا عايزه اقعد مع خطيبي
خديجه بصيت لياسين بدموع
ياسين: ايه اللى بتقوليه دا
ابو ايسل : وفيها اى يابني
ايسل قربت من ياسين: لو ماقامتشي نفسخ الخطوبه
خديجه سمعت كلامها قامت : هاقوم اساعد طنط عادى
ياسين كان حزين
وبعدين خديجه خرجت
كانت أم ايسل وخالاتها
ام ايسل : وانتى ياختي بصلك ليه
خديجه حزنت : نصيب
ام ايسل ش.دتها من شعرها : عارفه لو لفيتي على خطيب بنتي هامو.تك
واتلموا عليها ض*ربوها
خديجه كانت هاتمو.ت في ايدهم سابوها
ام ايسل : دى قرصت ودن وقومي جهزى الاكل ولو خطيب بنتي عرف هاتزعلى
خديجه قامت وهي بتعيط من الظلــ,,ـم دا وعملت الاكل بس ايدها ماكنتشي قادره تستحمل طلعت لياسين بصتله
ياسين حس ان فيها حاجه ( ماننساش هي منتقبه فا مش باين انها مض.روبه )
ياسين : في حاجه ياخديجه
خديجه بصتله : اصل واغمي عليها
يتبع
