وكان الظلم
“ندى هزت راسها بمعنى اه بعد ما جاسر بصلها بتحذير” رامى:تمام.. لينا قعده تانيه يا جاسر جاسر:إن شاء الله
هند بعصبيه:هو اييه أصله داا ما هى كوسه بقاا هو علشان صاحبك ولا ايه رامى:اممم كوسه مش كده! هتولى البت دى على البوكس
‘العساكر مسكوها’ هند بصراخ:أنت يا ضابط على ما تفرج أنت خليهم يسيبونى بدل ما أوديك فى ستين داهيه رامى بصلها وعيونه بطلع نا.ر:جيبو البت دى ورايا “ونزل والعساكر وراه ومعاهم هند”ندى:هما واخدينها على فين خليهم يسيبوا صاحبتى
جاسر بتشفى:سيبيها تتربى بدل ما لسانها طويل كده “وراح قرب عليها وشدها ليه لدرجة انها بقت فى حض.نه وهمس فى ودنها” :اما أنا بقا يا ندى هعرف أربيكى كويس وأعلمك ازاى كلمتى تنزل الأرض
“ندى زقته وبعدت عنه بغضب” ندى بصراخ:ايه بقاا كل شويه تهديد تهديد.. أنت تتصرف وتخلى صاحبك دا يطلع هند
جاسر بهدؤ:ولو مش عملت كده يا ندى
ندى عيطت بحر.قه:أنت عايز ايه جاسر ببرود:عايز الغدا يا ندى هدخل أخد شاور وأخرج ألاقى الفوضى دى اتنظمت والغدا على السـ,ـفره بدل ما أزعل منك يا ندوش
*فى الصعيد
جلال:حضرتى الشنط يا ناهد
ناهد:اه حضرتها.. أنت هتتأخر فى مصر
جلال:مش خابر.. لو عايزه تيجى معايا مفيش مشكله عادى ناهد:لا مش عايزه أنا مرتاحه هنا جلال بلا مبالاه:خلاص برحتك أنت حره ناهد قربت حض.نته:بس مش تنسى هديتى من مصر بقاا جلال بعدها:حاضر إن شاء الله “وبعد كده أخد شنطه ونزل وناهد طلعت المـ,ـوبايل وابتدت تتكلم” =الو ايوه يا حبيبى وحشتني كتير ناهد:اه مسافر دلوقتى البارت الخامس البارت السادس ناهد:اه طبعا نتقابل هو بيسافر كل يوم
ناهد بدلع:ماشى يا حبيبى مع السلامه
*فى القسم
هند:ممكن أعرف أنتم جايبنى على هنا ليه رامي:بلاغ كاذب وإزعاج للسلطات هند بهدؤ مذيف:بذمتك بقا كتكوته زيى تقدر تزعج سلطات رامى برفع حاجب:كتكوته؟؟؟ هند وهى بتقعد قدامه على الكرسى:يعنى حضرتك حط نفسك مكانى أنا قلقت على صاحبتي ومكـ,ـنش قدامي غير انى أبلغ هى مش الشرطه فى خدمة الشعب ولا ايه رامى بابتسامه خبيثه:فى خدمتها طبعا اماال.
هند:طيب امال فيه ايه بقا رامى:فيه إن أنا برضو هحبسك هند بعصبيه:جراا ايه بقا
رامى قام خبط على المكتب بعصبيه:أنت بتعلى صوتك على مين يا روح أم*ك
