وكان الظلم

رامى:اهو لسانك الطويل دا هو ال مسببلك المشاكل هند بهدؤ:وصلنى على بيتى زمان رانيا قالبه عليا الدنيا رامى:هند من الآخر كده عايزه توصلى لايه
هند بغل:عايزه اخد حق كس.رتى وقهرتي يا رامى عايزه أخد حق ما كنت بتذلنى حق ما خليت المساجين يضـ,ـربونى ويهنونى زيى زي أي واحده جيه من الشارع حق ما أخدتنى للطب الشرعى وشرخت شرخ جوايا عمرى ما هنساه أبدا.. ايه دول مش كفايه رامي:بس مش أخويا يا هند هند:العين بالعين والسن بالسن والبادى أظل.م

رامى:هند أنا بعترف انى غلطت فى حقك بس أنا ضابط ودى شغلتي يعنى كنت هقولك يلا اتفضلي اخرجى علشان أنت شكلك بنت كويسه مش ينفع يا هند شغلتنا لازم أدله هند:اوك وأنا باخد حقى أنت مش شايف منطرى ولا ايه يا أستاذ دا أخوك عامل منى بطاطس رامى:هند أنا أخويا طالب في ثانوي أعتبريه أخوكى هند:وأنت ما اعتبرتنيش أختك ليه رامى قرب منها لحد ما بقا وشه فى وشها:علشان أنا عمرى ما شفتك على انك أختي يا هند
هند بتوتر:ط. طب أنت بتقرب كده ليه ما تتكلم وأنت فى مكانك ميبنش تانى

هند وشها أحمر وعدلت حجابها:ما هو أنت سحلنى الطرحه رجعت لوراوبعدين أنت مالك أصلا رامى:شعرك دا محدش يشوفوه غيرى هند بردح:غيرك.. وأنت تشوف شعرى بتاع ايه يا عنيا اوعى تكون فاكرنى بت من إياهم لا يا روحى دا أنا ال يفكر يبصلي أقلعله عنيه رامي:اييييه راديو أشتغل َبعدين أنا غرضى شريف أنا عايز أشوف شعرك بس بالحلال “هند اتكسفت ووشها أحمر”