وكان الظلم

رانيا لنفسها:يااه بقا لو البشمهندس حازم يدخل عليا وأنا يختل توازني من على الكرسى فهو يجرى وأنا أقع فى حض.نه ونفضل نبص فى عيون بعض ونسرح شويه يا سلاام “وفى وسط تفكير رانيا اختل توازنها فعلا بس وقعت على الأرض مش فى حض.ن حازم والملفات وقعت كلها عليها” رانيا بوجع:ااااه اه يا رجلى يا أنا يا اما وبعدين مش هو دا ال بيحصل فى الروايات هما طلعوا بيخدعونا ولا ايه “وفى وسط ما هى قاعده بتتوجع موبايلها رن برقم هند”

رانيا بضجر:لسه فاكره تفتحى موبايلك يا هانم كنت فين بقالك يومين والله بس لما أشوفك =احم هو حضرتك صاحبة الرقم دا فى مستشفى رانيا:يا لهوى هند طب أنا جايه فى المستشفى سليم
=أبيه الحقنى يا أبيه أنا خبطت واحد بالعربيه _طيب اهدي خير بإذن الله مش تعرف هى أخبارها ايه دلوقتى سليم بخوف:مش عارف هى فى أوضة العمليات من ساعتها ومفيش حد قالى حاجه _كويس إنك جبتها المستشفى هنا سليم:هما ممكن يسج.نونى _ما عاش ولا كان ال يسج.نك طول ما أنا عايش

“الدكتور خرج” _هاا يا دكتور ايه أخبارها الدكتور:الحمد لله قدرنا ننقذ الحاله بس فيه كسور كتير فى جسمها _يعنى ممكن تفوق امتى
=لسه مش نعرف _طيب يا دكتور أنا مش عايز حد يعرف إن سليم أخويا أ.. الدكتور:مفهوم يا فندم َمفهوم _طيب ميرسى*الشخص دا راح ناحية الازاز وفضل يبص عليها وحش انه يعرفها*
_مش تعرف اسمها ايه يا سليم سليم:اه كان معاها بطاقتها اسمها هند _يا خبر مش وقعت غير فى هند سليم:أنت تعرفها يا أبيه

_الا أعرفها دا أنا أعرفها عز المعرفه
الا أعرفها دا أنا أعرفها عز المعرفه “مش كملوا كلام لما ندى دخلت عليهم”
ندى بخوف:هند هند فين سليم:اهدي يا آنسه هي بخير دلوقتي بس مش هتقدرى تشوفيها غير لما الدكتور يسمح ندى بصت قدامها:مش أنت الضابط صاحب جاسر رامي:اه احم أنا ندى ببكاء:أنت ال عملت كده فيها يا مجرم هو أنت ايه أنت وصاحبك سليم:لا رامى أخويا مش عمل حاجه أنا ال خبطتها ندي:أنت ازاي أصلا تسوق عربيه أنت عندك كام سنه
سليم:احم ١٧

ندي:وبتسوق عربيه “مش كملوت كلامهم علشان الدكتور والممرضه دخلوا أوضة هند بسرعه” ندى بقلق:فيه ايه هما دخلوا بسرعه كده ليه فيه ايه رامي بقلق:مش عارف “شويه والدكتور خرج”
ندي:فيه ايه يا دكتور هند حالتها ايه الدكتور:هى فاقت دلوقتي الخبطه مش كانت كبيره كلها كسور خارجيه ندي:أقدر أدخلها الدكتور:اه بس ياريت متطوليش عندها لأن لسه حالتها مش مستقره إلى حدا ما “الدكتور مش كمل كلامه وندى دخلت بسرعه على أوضة هند” ندى:هندد هند بتعب:ندى ندى بدموع:ازيك يا حبيبتي ايه ال حصل دا
هند:ما أنا زى القر..ده قدامك اهو بتعيطى ليه